Lancaster PB303

Home  Pagina 1  Pagina 2  Pagina 3


Plaats van de crash (afb. Google Earth) Het Glymes kruis op de  Eendrachts Dijk Sgt Clifford Cook (RCAF) Dochter Geraldine bij het graf van haar vader. Foto Leo Elenbaas

In Steenbergen benaderde ik Dhr C. Slokkers (bestuurslid van de heemkundige kring Steenbergen). Deze heer Slokkers wist met stelligheid, dat er in of bij Steenbergen geen Lancaster is neergekomen. Wel waren hem gegevens bekend over het neerstorten van

een Mosquito, waarin de bekende oorlogsvlieger Guy Gibson tezamen met zijn navigator Jim Warwick om het leven kwamen.

Dit vond plaats op 19 september 1944, dus enkele weken eerder. Dhr Slokkers deed enkele suggesties voor onderzoek naar een mogelijke crash in Moerstraten of  Kruisland. Het bleek al spoedig dat ook in die plaatsen geen Lancaster bommenwerper was neergestort. Wel verschafte Dhr.C. Gommers (voormalige smid in Moerstraten en kenner van vliegtuigen uit de 2e wereldoorlog) informatie dat er in de buurt van Moerstraten een Amerikaanse B17 (Flying Fortress) zou zijn neergestort.

Hierna werd er onderzoek gedaan op het Gemeente Archief van Bergen op Zoom, waar de krantenarchieven uit die dagen werden doorzocht. Helaas in die ingewikkelde tijden, zo tijdens en kort na de bevrijding van West Brabant bleek er een grote schaarste aan

van alles te zijn, dus ook krantenpapier te zijn, want de kranten waren toen veel kleiner dan normaal en ook kwamen ze niet elke dag uit.

Voeg daar ook nog de berichten bij, die het tijdelijke militaire gezag voor de bevolking in de kranten liet plaatsen, dus is het verklaarbaar dat de crash van deze Lancaster niet het belangrijkste nieuws was. Bijna was het zoeken in het archief opgegeven, maar gelukkig

wist de archivaris, (toen Dhr C. Vanweesenbeeck) te vertellen dat er een manuscript in het archief voorhanden was van een heer van Hoof, getiteld “Eindbestemming Bergen op Zoom”. Dit manuscript was een uitgebreide verzameling van gegevens, waarin de details

 opgenomen waren van verschillende in Nederland neergestorte Engelse en Canadese vliegtuigen en waarvan de omgekomen bemanningsleden op de Engelse of Canadese oorlogsbegraafplaats nabij Bergen op Zoom begraven waren.   

Uit dit manuscript bleek uiteindelijk, dat de bommenwerper in de gemeente Halsteren was neergestort, naast de Heenweg.

Omdat er geen “Heenweg” in de plaats Halsteren bleek te bestaan, werd in het dorp Lepelstraat (wat deel uitmaakte van de voormalige Gemeente Halsteren) naar deze naam gezocht en zowaar, de plaats van de crash was gevonden en bleek te liggen in de polder tussen Lepelstraat en Tholen. Telefoongesprekken welke hierna gevoerd werden, leverden toen al snel veel meer gegevens op. De persoon die het eerst gebeld werd was Dhr. Brusselaars.  Dhr Brusselaars is bestuurslid van de heemkundige

kring Halchterd in Halsteren en hij bleek een ooggetuige te zijn. Hij heeft als 5 jarige jongen het vliegtuig brandend zien

neerkomen, maar hij mocht niet dichterbij gaan kijken.


Hij kon mij enkele andere telefoonnummers verschaffen van mensen die iets meer zouden kunnen vertellen. Deze mensen waren Mevrouw van Wezel-Schot en Dhr. Verswijveren. Zij hadden de crash veel dichterbij mee gemaakt. Mevrouw van Wezel-Schot is de dochter van de boer bij wiens boerderij dit vliegtuig neerkwam. Haar familie woont nu in die boerderij. Ook Dhr. A. Verswijveren was getuige van het ongeluk. Volgens hem waren er geen bommen meer in het toestel, hetgeen zou betekenen dat het toestel zijn doel had ereikt en weer op de terugweg

naar de basis was. Wat door het tijdstip van de crash bevestigd wordt.


De scheidslijn tussen al reeds bevrijd gebied en nog bezet gebied liep bijna over de plaats waar het vliegtuig neerkwam heen, want er kwamen nog Duitse soldaten in de richting van het wrak. (Er was nog een groep Duitse soldaten daar in de buurt die de aftocht van het Duitse leger moesten dekken.)

Ze verdwenen echter snel toen ze een Canadese jeep in hun richting zagen komen. Enkele dagen later, op 3 november, verongelukten in de buurt van het vliegtuigwrak de 31 jarige Canadese luitenant Daniel Donald Stark en diens chauffeur soldaat Hiebert, omdat hun jeep op een mijn reed. Volgens de informatie die ik hier over kreeg, moest deze luitenant gegevens over deze crash verzamelen.


Voor onderandere deze bemanning en in de directe omgeving gesneuvelde soldaten en verzetsmensen is op 24 november 1944, ter plaatse een herdenkingsdienst gehouden.

Later is door inwoners van Lepelstraat een herdenkingskruis opgericht boven, op de nabij gelegen dijk van de Eendracht  (nu Schelde-Rijn kanaal).


Ik begon aan dit verslag in augustus 2000.

Een ding is me heel zeker geworden. Dit verslag kan nooit compleet gemaakt worden. Immers, wat er in het vliegtuig gebeurd is, tussen het moment dat hun kameraden het boven Homberg in de wolken zagen verdwijnen en het moment dat het vliegtuig bij Lepelstraat neerstortte, zal wellicht altijd wel een raadsel blijven.  


Ik hoop met dit verhaal dat de herinnering, aan de offers die velen brachten voor onze vrijheid, blijft en dat ook het leed van de achtergebleven familieleden niet vergeten mag worden.   


Ben Goossens, november 2000


Toevoeging 1 (juni 2001).  

In de editie van de Bergen op Zoomse Bode van zondag 3 december 2000 is bovenstaand verhaal opgenomen.

Op het moment van publicatie was al reeds bekend dat er naast de nicht van de radio operator F/O Perry en de neef van de bommenrichter F/O Smith, ook nog een broer van de Canadese boordschutter Clifford Cook in leven is. Maar nog maar zeer kort geleden is bekend geworden dat de dochter van de piloot en twee zusters van hem nog in Canada leven. De neef van bommenrichter Smith (Mr. Gordon Smith † uit Aylesbury, Engeland) had in mei 2000 een oproep geplaatst in een Canadees maandblad voor veteranen en oud militairen.


Hierop reageerde vrijwel onmiddellijk de broer van schutter Flight Sgt Clifford Cook, hij schreef naar Mr. Gordon Smith dat hijzelf in dienst was geweest bij de Canadese Artillerie en dat hij ook bij de invasie in Normandie aanwezig was. Hij schreef over zijn

broer, dat hij ook bij het leger wilde, maar daarvoor nog te jong was, maar dat zijn broer kort daarna wel bij de luchtmacht werd aangenomen. Hij zag later zijn broer in Engeland terug. Zijn broer vertelde hem, dat hij bij de z.g. Pathfinders zou gaan. Dit waren

luchtverkenners welke de te bombarderen doelen met lichtkogels moesten markeren, dit waren in die tijd taken welke grote risico’s inhielden.

Bovenstaande oproep kwam later, in november 2000 via een buurman onder ogen van een zuster van de andere Canadees in het vliegtuig. Vrijwel onmiddellijk daarna werd de dochter van de piloot door haar tante geïnformeerd.

Tevens reageerde deze tante door naar Mr. Gordon Smith in Engeland te schrijven. Met het antwoord van  Gordon Smith kwam de familie van George Symes pas na 56 jaar de omstandigheden van de crash van het vliegtuig, waarin hun broer, resp. Vader zat, te weten. De familie was van gedachte dat Geordy



(zoals hij in familiekring genoemd werd) boven Hamburg was neergeschoten.

Via kopieën van rapporten van de RAF was bekend dat de missie van het vliegtuig op die 1e november 1944 een bombardementsvlucht bij daglicht was, met als doel de Meerbeck synthetische olieraffinaderij in Homburg.


De geschiedenis van de Symes familie vertelt dat George Symes  (geboren 24 oktober 1917)  in de herfst van 1939 bij de Royal Canadian Air Force dienst nam. In 1940 (2 februari) trouwde hij in Toronto met

Sheena welke zijn “Highschool Sweetheart” was. Na eerst een tijd dienst te hebben gedaan bij het grondpersoneel van de Canadese luchtmacht, besloot hij piloot te worden.

Daarvoor werd hij opgeleid in Manitoba waar zijn familie woonde en vanaf die tijd kwam zijn vrouw bij haar schoonfamilie wonen in Winnipeg. George’s vrouw kon niet aanwezig zijn bij zijn beëdiging tot piloot in juli 1943, omdat ze in verwachting was van hun eerste kind. Op 3 augustus 1943 werd George Symes overgeplaatst naar Engeland om daar de RAF te versterken. Op 17 augustus werd zijn dochter Geraldine geboren. Hetgeen betekent dat hij zijn dochter nooit zelf gezien heeft. Zijn vrouw en dochter bleven nog jaren bij zijn familie wonen, totdat Sheena met een nieuwe partner ging leven. Sheena is in  juni 1999 overleden.